ستارگان خاكي

و چقدر سخت است كه اين عزيزترين عيد را بدون آن عزيزترين غايب از نظر بگذرانيم…

 اللهم عجل لوليك الفرج...

ماه رمضان نرو...

خدايا در اين ماه ميزبان بدي بودم.خدايا تو توي قلب من بودي و من نفهميدم.يا شايد نخواستم كه بفهمم كه مهمان عزيزي دارم كه سالي يك بار براي خانه تكاني قلب انسانهاي مومن بسوي زمين مي آيد و كليه لوازم را هم با خود مي آورد.فقط بايد بخواهيم كه خود را از گناه و معصيت و سياهي پاك كنيم.

مهماني داره تمام مي شه.ديگه چيز زيادي توي سفره نيست.اين سفره با سفره هاي ما فرق داشت.در سفره هاي زميني هر كس گرسنه تر است بيشتر استفاده مي كند ولي در سفره آسماني ماه رمضان انسانهاي گنه كاري كه گرسنه پاكي و آمرزش و رحمت خدا هستند سر سفره چشمان خود را بسته اند و نمي خواهند نعمتهايي را كه خداوند براي آمرزش و بخشش بنده هايش قرار داده است را ببينند.تنها كساني قدر اين سفره احسان خداوند را مي دانند كه با چشماني باز و دلي پاك در اين مهماني شركت مي كنند.

دوست خوبم نرو....

اي رمضان - اي دوست من - ي رفيق دلسوز من كجا مي روي؟مگر تو نبودي كه بخاطر من ناراحت بودي؟مگر تو نبودي كه مي گفتي آمده ام تا بار معصيت ترا كم كنم؟مگر تو نبودي كه مي گفتي اگه يك آيه قرآن بخوانم به من ثواب يك ختم قرآن مي دهي؟مگر تو نگفتي كه بخاطرت بايد از صبح تا شب چيزي نخورم؟مگر نمي گفتي كه بايد با آمدنت هميشه به ياد خدا باشم؟مگر تو نبودي كه شب و روز اين ماه همراه من بودي؟حتي در صبح-شب-سحر-افطار همه جا مرا ترك نكردي و نگران من بودي حالا چه شده كه داري مي ري؟مگه تو همان دوست مهربان من نيستي؟مگه هنوز نگران من نيستي؟يا اينكه شايد بخاطر رفتار نادرست داري منو ترك مي كني؟يا شايد فكر مي كني كه ديگر به تو احتياجي ندارم؟

تو به بزرگواري خودت مرا ببخش و بدان اگر باز پيش من آيي حرمت ترا نگه داشته و به نصايحت گوش مي دهم.(و قصه ادامه داره....)

روز قدس امسال سي و يكمين سالگرد نامگذاري آخرين جمعه ماه رمضان به نام روز قدس است. روزي كه يادآور نام و ياد امام راحل است. همو كه ملت ما را از يوغ طاغوت رهايي بخشيد و افق تازه‌اي پيش روي همه‌ي ملت‌ها گشود. همو كه ملت‌هاي مستضعف جهان را به پايداري در برابر استكبار فراخواند و اتحاد امت اسلامي را راهكار جلوگيري از نفوذ غرب در ميان مسلمانان دانست.

پس همه با هم باري ديگر به نداي امام و رهبر عزيزمون لبيك خواهيم گفت.

به اميد شكست جبهه كفر و التقاط و تحجر
و به اميد اقامه نماز در مسجد الاقصي به امامت حجت ابن الحسن

««من‌المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوالله عليه فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلو تبديلا»»

ساعت 8 صبح روز چهارشنبه 14 مرداد 1360 صداي جمهوري اسلامي ايران اين خبر تكان‌دهنده را پخش كرد:

بسيج ميقات پا برهنگان است و سر انجام زمين ميقات پا برهنگان ميشود     . 

نوشته هاي رتبه اول كنكور سال ۶۴ ،ساعتي قبل از شهادت:

چه كسي مي تواند اين معادله را حل كند؟؟

چه كسي مي داند فرود يك خمپاره قلب چند نفر را مي درد؟

"نبرد تن و تانك؟!" اصلا چه كسي مي داند تانك چيست ؟ چگونه سر ۱۲۰ دانشجوي مبارز و مظلوم زير شني هاي تانك له مي شود ؟ آيا مي توانيد اين مسئله را حل كنيد ؟

گلوله اي از لوله دوشكا با سرعت اوليه ي خود از فاصله هزار متري شليك مي شود و در مبدا به حلقومي اصابت نموده و آن را سوارخ كرده وگذر مي كند ،حالا معلوم نماييد سر كجا افتاده است ؟ كدام گريبان پاره مي شود ؟

چگونه مي توانيم در شهرمان بمانيم وفقط درس بخوانيم . چگونه مي توانيم در ها را به روي خود ببنديم و چون موش در انبار كلمات كهنه كتاب لانه بگيريم ؟ كدام مسئله را حل مي كني؟ براي كدام امتحان درس مي خواني؟ به چه اميد نفس مي كشي ؟ كيف و كلاسورت را از چه پر مي كني؟ از خيال ، از كتاب ، از لقب شامخ دكتر يا از آدامسي كه هر روز مادرت در كيفت مي گذارد ؟

آي پسرك دانشجو ، به تو چه مربوط است كه خانواده اي در همسايگي تو داغدار شده است ؟ جواني به خاك افتاده است؟

آي دخترك دانشجو ، به تو چه مربوط است كه دختران سوسنگرد به اشك نشانده اند ؟ و آنان را زنده به گور كردند ؟هيچ مي دانستي؟ حتما نه!...

هيچ آيا آنجا كه كارون و دجله و فرات بهم گره مي ورد ، به دنبال آب گشته اي تا اندكي زبان خشكيده كودكي را تر كني و آنگاه كه قطه اي نم يافتي با اميد هاي فراوان به بالين آن كودك رفتي تا سيرابش كني اما ديدي كه كودك ديگر آب نمي خورد!! اما تو اگر قاسم نيستي ، اگرعلي اكبرنيستي ، اگر جعفر و عبدالله نيستي ، لااقل حرمله مباش ! كه خدا هديه حسين را پذيرفت و خون علي اكبر و علي اصغر را به زمين پس نداد. من نمي دانم كه فرداي قيامت اين خون با حرمله چه خواهد كرد...

با غمت عقد اخوت خوانده ايم هرچه غير توست، از دل رانده ايم

 روي دلهامان نوشت عباس تو        تا شهادت  ،    با ولايت مانده ايم.

پيشاپيش ميلاد باسعادت خاموش كننده ظلم و ستم و رهايي دهنده بشر بقيه الله الاعظم حضرت مهدي ( عج ) و ميلاد شاهزاده آقا علي اكبر (ع)  بر همه شما دوست داران عدالت خجسته باد.

                                            

     اطلاعات كلي در مورد حضرت مهدي (عج)

  نام:      محمّد

نام پدر: امام حسن عسكرى(ع)

نام مادر: نرجس ( نرگس )

القاب:  حجت ، خاتم ، صاحب الزّمان ، قائم ، منتظَر ، و از همه مشهورتر مهدى

شكل: چون ستاره درخشان نورانى ، و داراى خالى سياه بر گونه راست

زاد روز: شب نيمه شعبان 255 ، هنگام طلوع فجر

زادگاه: شهر سامراء

غيبت صغرى: از سنّ پنج سالگى به مدّت 69 سال

غيبت كبرى: با در گذشت چهارمين نماينده و سفير آن حضرت از سال 329 آغاز گرديد; و تا به هنگام فرمان الهى مبنى بر اجازه ظهور و قيام آن بزرگوار ، همچنان ادامه خواهد داشت.

محل ظهور: مكّه معظّمه.

محل بيعت: مسجدالحرام ، ميان ركن و مقام.

يادگار أنبياء: انگشتر سليمان در انگشت او ، عصاى موسى در دستش ، و بطور خلاصه آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد.

ياران: سيصد و سيزده نفر ( به عدد اصحاب بدر ) ، افرادى باشند كه هسته مركزى زمامدارى او را تشكيل دهند; و در حقيقت كارگردانان اصلى قيام مهدى(ع) ، و كارگزاران درجه اوّل انقلاب جهانى اسلام خواهند بود كه از اطراف جهان به دور حضرتش گرد آيند.

مركز حكومت: مسجد كوفه ، ــ  مركز خلافت و حكومت جدّ بزرگوارش على(ع) ــ .

وزير و معاون: عيسى(ع) از آسمان فرود آيد و به عنوان وزير با حضرتش همكارى نمايد.

بركات حكومت و رهبرى او:   درهاى خير و بركت از آسمان به روى مردم گشوده شود; عمرها به درازا كشد; مردم همه در رفاه و بى نيازى بسر برند; شهرها همه بر اثر آبادانى و سرسبزى به هم پيوسته گردند ، آنچنان كه مسافران را به برداشتن توشه نيازى نخواهد بود; و اگر زنى يا زنانى تنها از مشرق به مغرب روند كسى را با آنها كارى نباشد.

شاههروز ولادت آقامون  ارباب عشق  امام حسين (ع) و علمدارشون  عزيز دلمون  آقا  سيد علي خامنه اي  بر شيفتگانشون مبارك باد.

إنَّ شِيعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن كلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ ؛

بدرستي كه شيعيان ما قلبشان از هرناخالصي و حيله و تزوير پاك است.